Posted by: onbandang | กรกฎาคม 6, 2010

หลักการใช้ Present Progressive Tense

ประโยค Present Progressive Tense เชิงบอกเล่า

โครงสร้าง:      Subject + is, am, are + Verb 1 ing.
              (ประธาน + is, am, are + กริยาช่อง 1 เติม ing.)
ตัวอย่าง:
       1. Somchai is sleeping. (สมชายกำลังนอนหลับ)
       2. I am playing football. (ฉัน กำลังเล่น ฟุตบอล)

ประโยค Present Progressive Tense เชิงคำถามและการตอบ


       เมื่อต้องการแต่งประโยค Present Progressive Tense ให้มีความหมาย เชิงคำถามให้นำ Verb to be มาวางไว้หน้าประโยค และตอบด้วย Yes หรือ No ซึ่งมีโครงสร้างดังนี้
โครงสร้าง: Is, Am, Are + Subject + Verb 1 ing. ? (Is, Am, Are +ประธาน + V.1 เติม ing?) ตัวอย่าง:
       1. Is Somchai sleeping? (สมชายกำลังนอนหลับใช่หรือไม่)
          -Yes, he is. (ใช่ เขากำลังนอนหลับ) / No, he isn’t. (ไม่เขาไม่ได้กำลังนอนหลับ)

ประโยค Future Perfect Progressive Tense เชิงปฏิเสธ

เมื่อต้องการแต่งประโยค Future Perfect Progressive Tense ให้มีความหมายเชิงปฏิเสธให้เติม not+ หลัง will หรือ shall ซึ่งมีโครงสร้างดังนี้
โครงสร้าง:       Subject + will, shall + not +have + been +V.1 ing
                (ประธาน + will, shall + not + have + been + กริยาช่อง 1 เติม ing)
ตัวอย่าง:   1. She will not (won’t) have been playing tennis. (หล่อนคงจะไม่เล่นเทนนิสอยู่)

หลักการใช้ Present Progressive Tense

1. ใช้กับการกระทำที่กำลังเกิดขึ้นในขณะที่พูด เช่น
      
1.1 I am studying English. (ฉันกำลังเรียนภาษาอังกฤษ)
      
1.2 Somchai is sleeping. (สมชายกำลังนอนหลับ)
       1.3 They are watching TV. (พวกเขากำลังดูโทรทัศน์)

About these ads

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

หมวดหมู่

ติดตาม

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: